Bahçelievler Mahallesi, Bandakçıoğlu Sokak’ta uzun yıllar komşumuzdu. Büyük oğlu Olcay mahalle arkadaşımızdı. Bolu’nun daha bir Bolu olduğu yıllardı. İzzet Baysal Caddesi henüz Hürriyet Caddesi iken, caddenin köşesindeki Çizmecioğlu apartmanın yanı başındaki dükkânında dönemin en popüler televizyon video elektronik eşya, servis ve tamiri işi yapardı.
Dükkân konumu itibarıyla caddenin stratejik bir noktasında yer aldığı için geleni gideni misafiri hiç bitmezdi. Adata bir dergâh gibiydi. Dükkânın bir başka iştigal konusu da akvaryum ve akvaryum malzemeleri satışıydı. Bu yönüyle benimde çok ilgim çeker, sık sık içeri girerek balıklara bakardım. Ve bir gün ilk akvaryumum Mete Abi’nin dükkanında hazırlanmış eve gelmişti. Akvaryumlara bugün halen devam eden sevgim ve merakımın arka planında Mete Abi yatar. Zaman zaman bu sevgim atak yapar ve akvaryumumu tekrar kurarak büyük bir keyif alırım.
Çok yönlüydü. Bol hobisi olan bir kişiliğe sahipti. Bir dönem Halkçı Parti ve DSP de aktif siyaset yaptı. Avcılık, Atıcılık Olta Balıkçılığını hem hobi hem sporcu hem de spor adamı olarak yıllarca sürdürdü. Bolu’nun doğası, Bolu’da yaban hayatı ve Avcı hikayelerini konu olan birçok makaleyi kaleme aldı. Bolu Havadis gazetesinde köşe komşusu olma onurunu yaşadım. İyi bir fotoğrafçıydı. Bolunun bütün cadde ve sokaklarını adım adım bilirdi. Bu noktada Bolu’yu ondan daha iyi bilecek bir kişi olduğunu zannetmiyorum. Arabalar bir başka ilgi alanıydı. Klasik marka arabalara sahip olmuştu. Ford Mustang, Chevrolet İmpala ve Mercedes onun büyük oyuncaklarıydı.
2019 Yılı itibarıyla Bolu’ya gelme gitmelerim çoğalmasıyla Mete Abi ile daha fazla görüşür olduk. Belediye’de, Karsu Petrol’de, ve oğlu Tolga’yla birlikte çalıştığı iş yerinde, defalarca yan yana geldik, sohbet ettik. Tabi, Yener Abi ile olan eski dostluğu da bizim samimiyetimizin önemli bir nedeniydi. Her ne kadar babamla yakın yaşlarda olsa da hem fiziki görüntüsü hem sevecenliği hem de samimiyeti dolaysıyla kendisine hep Mete Abi diye hitap ettim. Kendinden yaşça küçüklerle sohbet eder onları dinlerdi. Elinden düşürmediği fotoğraf makinesiyle Bolu’nun en büyük portre arşivini sahip olan kişisidir. Belediye Meclisi toplantılarını kaçırmazdı. Hepimizi yıllarca fotoğrafladı. Öncesinde ne kadar gergin olursak olalım onun sayesinde bütün toplantılara tebessüm ederek başlardık. Kuvvetle muhtemel Türkiye’nin hiçbir belediye meclisinde tebessüm eden meclis üyeleriyle toplantılara başlanmamıştır.
Kardeşi Metin Ferah ile isimleri sıklıkla karıştırılırdı. Metin Ferah, 50. Yıl Orta Okulu’ndan Resim, İş Teknik ve Fotoğrafçılık hocamdır. Bugün elim birkaç alet edevatı tutuyor, çivi çakıp alçı ve tahta oyabiliyorsam, fotoğraf çekme tutkum varsa bunun temellerini de Metin Hocam atmıştır. Yani hem Metin Hocam, hem Mete Abi’nin hayatıma olumlu katkıları olmuştur. Son yıllardaki bu beraberlik beni Mete Abi’nin küçük oğlu Tolga Ferah’la da yakınlaştırmış iyi bir abi kardeş ilişkimiz oluşmuştur. Tolga’da sevgili babası gibi TV ve elektronik alanında oldukça başarılı bir meslek erbabıdır.
Hiçte beklemediğimiz, ihtimal vermediğimiz, hiç kondurmadığımız bir şekilde yaklaşık üç ay önce başlayan sıkıntılı süreç 2 Şubat 2026 Pazartesi günü hepimizi derin bir üzüntüye gark ederek son buldu.
Akvaryumdaki balık, kafesteki kuş, ağaçtaki yaprak, bahçedeki çiçek, çiçekteki böcek, öksüz kaldı. Bolu’nun sokakları gülen yüzünü, Bolu Belediyesi tebessümünü kaybetti. Objektif karardı, Deklanşör sustu. Bu şehirden bir Mete Ferah geçti. Cennet Mekânın olsun Mete Abi. Ben inanıyorum ki Mete Abi’nin o güzel ruhu, o unutulmaz arabalarıyla Bolu sokaklarında hep dolaşacak ve Bolu’yu seyredecektir.
Bu vesileyle, peşi sıra sonsuzluğa göçen Hasan Gündoğan Hocamıza ve Mustafa Tombak Abimize ’de Yüce Allah’tan Rahmet kıymetli alilerine sabırlar diliyorum. Cennet Mekânları olsun.
