Herkes bir vatan içinde yaşar ve vatanını çok sever!
Ayşe’nin vatanı saksıdaki menekşelerdi!
O bir avuç toprak, Konya ovası kadar büyüktü onun için.
Yüzlerce ırgat lazım ekmek için.
Ayşe tek başına eker, tek başına sular vatan toprağını…
Dertleşir onlarla, türküler söyler, büyütür.
İş çıkışı herkes kafelere koşarkan,
O; evine, vatanına, menekşelerine koşardı.
***
Bu akşam kaçıncı kafemiz bilmiyorum;
Masa kalabalık,
Önceden anlatmış olmalılar ki,
Nereden yakınlık kuracağını biliyor;
‘Güney Azabeycanda 35 Milyon Türk İran esaretinde. Diğer taraftan Kuzey Azerbaycan Rusya’nın… Karabağ yıllardır bitmeyen acımız. Türkistan 2 ye bölünmüş. Doğusu Çin’in, Batısı Rusya’nın işgalinde. Çin’in yaptığı zulüm dayanılmaz. Türk Dünyası büyük bir sınavdan geçiyor üstad’ diyor.
Benim gözüm Ayşe’nin masasında;
Menekşelere bu akşam kim bakıyor.
Onları kime bırakıp gelmiş,
Yanında oturan bu kızlar kim?
Kızların masadan kalkıp tuvalete gitmeleri canımı sıktı.
Kalçalarını .ötleri görülmedik oynaklıkta.
Bardağın kenarına bıraktıkları ruj izi bizim masadan fark ediliyor.
***
Sonradan ilahıyatçı olduğunu öğrendiğim hocamız, ısrarlı;
‘Fahrettin Paşa diyor, Medine’yi terk etmedi.
Hala oralı değilim.
Ayşe’nin menekşelerinde aklım.
Tarım refomu adı altında kurutulan Anadolu toprakları gibi
Konya ovasının başakları gibi
Ya onlarda kurursa,
Ninenim türküsünü hatırlıyorum, usulca mırıldanıyorum.
‘Ah buğdayım buğdayım, sereyim kurutayım/Unut deysun yarim, ben nasil unutayim...’
Ne güzel türküdür.
Dur bi tane daha;
‘Gökte uçan kuşlara arkadaş olamadum/Kuş yapti yuvasini, kuş kadar olamadum…’
***
Baştaki sözleri tekrarlıyorum;
Herkes bir vatan için yaşar ve vatanını çok sever!
Bu kızların vatanı bedenleri.
Ayşe’nin onlarla ne işi olur.
Biraz sonra kızlar vatanlarını alıp sallaya sallaya gittiler.
Ayşe’de onların peşinden…
***
‘Dandanakan başlangıç noktasıdır’ dedi.
980 yıl geriye gitmişti Hocamız.
‘Horosan, İran artık bizim olmuştu’
Sonra…
Araya giriyorum;
‘Sonrasını sonra düşünürüz Hocam’ dedim.
Buyur benden istediğiniz nedir.
‘Senin siyasilerle aran iyiymiş, seni kırmazlarmış, bizim bi kadro meselesi var halledebilir miyiz’ dedi.
Vatan dedim vatan elden gidiyor Hocam.
Ayşe, menekşelerini, vatanını evde bırakmış kafelerde geziyor.
Öyle anlamsızca gözlerime baktı,
Saat geç olmuş kalkmam lazım.
Hocamla tokalaşıyorum;
Fahrettin Paşa diyorum Fahrettin Paşa Medine’yi terk etmedi…
